Bij voorbaat dachten we al dat het een zinderende finale zou worden.
Dit keer bestond de Final Four uit Niklas, Alex, Herman en Henk, vier heren die in de loop van de competitie voldoende punten hadden vergaard om het onderling tegen elkaar op te nemen. De een had een stroeve start, de ander dacht na een paar holes al dat het niet meer mis kon gaan, maar er moest gestreden worden tot en met de laatste putt op hole 18. En zelfs toen waren we er niet zeker van. Kort voor de prijsuitreiking hebben Arda en ik de zaak nog eens rustig doorgenomen, herzien en herteld, geverifieerd en vastgelegd.
Herman en Niklas hadden bij de Final Four allebei acht punten gescoord, maar het totale aantal competitie-punten van Niklas gaf uiteindelijk de doorslag en hij ging met de beker naar huis. Herman kon zicht trots de een na de beste noemen. Alex, toch gepokt en gemazeld en al meerdere keren winnaar, kon het dit jaar niet bolwerken en eindigde op de derde plaats. Henk had evenveel punten als Alex, moet nog een jaartje flink oefenen, maar een Final Four lid mag hoe dan ook trots op zichzelf zijn.

Doordat het biljart niet in het tijdelijke clubhuis paste hebben we dit jaar geen biljart, maar een bildart-competitie in de nazit beleefd. Onder de bezielende leiding van Carla R, met Ed als immer lieflijke assistent, vlogen de dartpijlen gedurende een week of vijftien ons links en rechts om de oren. Er waren een paar deelnemers die het darten in het bloed hadden zitten. De overgrote meerderheid raakte het bord meestal wel, maar er waren een aantal pijlgooiers die nauwelijks wisten waar het bord hing. Hoe dan ook, op de slotavond bleek dat Niklas ook hier een grote slag had geslagen. Zijn enig overgebleven concurrenten Joop S en Ruud J waren al op vakantie, zodat het ondanks een relatief magere score van 35 niet meer mis kon gaan.

Kortom, Niklas, gefeliciteerd met de dubbel!